అమరావతి vs నైపిడా: తప్పిదపు ఆశయాల హెచ్చరిక కథ

 ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజధానిగా ప్రతిపాదితమైన అమరావతి, మయన్మార్ రాజధాని నైపిడాతో పోల్చినప్పుడు, రెండు నగరాలూ గొప్ప ఆశయాలతో ప్రారంభమయ్యాయి, కానీ వాస్తవంలో ఆర్థిక మరియు సామాజిక వైఫల్యాల దిశగా దూసుకెళ్తున్నాయి. నైపిడా, ఒక ఖాళీ నగరంగా, అమరావతి భవిష్యత్తును హెచ్చరిస్తుంది - ఒక రాజధాని నగరం, ఆడంబరంగా ప్రణాళిక చేయబడినా, ప్రజల అవసరాలను విస్మరిస్తే, ఒక దుర్భరమైన వైఫల్యంగా మారుతుంది. ఈ వ్యాసంలో, అమరావతి ఎలా ఆర్థికంగా మరియు సామాజికంగా విఫలమవుతుందో, నైపిడాతో పోల్చి విశ్లేషిస్తాము.

నైపిడా: ఒక ఖాళీ రాజధాని2005లో, మయన్మార్ రాజధానిని యాంగోన్ నుండి నైపిడాకు మార్చింది. ఈ నిర్ణయం, సైనిక పాలనలో, రాజకీయ భద్రత మరియు ఆధునికతను ప్రదర్శించే లక్ష్యంతో జరిగింది. బిలియన్ల డాలర్ల ఖర్చుతో నిర్మించిన నైపిడా, విశాలమైన రహదారులు, ఆడంబరమైన హోటళ్లు, స్టేడియంలు మరియు ప్రభుత్వ భవనాలతో నిండి ఉంది. కానీ, ఈ నగరం ఒక "ఘోస్ట్ టౌన్"గా మారింది. ప్రజలు ఇక్కడకు రావడానికి ఆసక్తి చూపలేదు, ఎందుకంటే ఉపాధి అవకాశాలు లేకపోవడం, అధిక జీవన వ్యయం, మరియు రవాణా సౌకర్యాల కొరత. నైపిడా ఒక రాజకీయ ఆడంబరంగా మిగిలిపోయింది, ప్రజలకు దూరంగా, జీవం లేని నగరంగా నిలిచింది.

ఫోటో సూచన 1: నైపిడాలోని ఖాళీగా ఉన్న 20-లేన్ రహదారి ఫోటో, దాని వెనుక ఖాళీ భవనాలు లేదా దుకాణాలు. ఈ ఫోటో నైపిడా యొక్క విఫలమైన ఆడంబరాన్ని సూచిస్తుంది.

అమరావతి: ఒక విఫలమవుతున్న కల అమరావతి :

ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజధానిగా 2015లో చంద్రబాబు నాయుడు ప్రతిపాదించారు. సింగపూర్ లేదా దుబాయ్‌తో పోటీపడే ఒక "వరల్డ్-క్లాస్" నగరంగా దీనిని రూపొందించాలని ఆశించారు. కానీ, దాదాపు ఒక దశాబ్దం తర్వాత, అమరావతి ఒక అసంపూర్తి ప్రాజెక్టుగా మిగిలిపోయింది. 33,000 ఎకరాల సారవంతమైన వ్యవసాయ భూమిని ల్యాండ్ పూలింగ్ ద్వారా సేకరించారు, కానీ ఈ ప్రక్రియలో చిన్న రైతులు తమ జీవనాధారాన్ని కోల్పోయారు. ఈ భూములు ఇప్పటికీ నిర్మాణ శిథిలాలుగా, లేదా ఖాళీ స్థలాలుగా ఉన్నాయి.

అమరావతి ప్రాజెక్టు ఆర్థికంగా విఫలమవుతుందని సూచించే అనేక కారణాలు ఉన్నాయి:

1. అధిక ఖర్చు: ప్రాజెక్టు ఖర్చు ఇప్పటికే ₹40,000 కోట్లకు పైగా ఉందని అంచనా. ఈ భారీ ఖర్చు రాష్ట్ర ఆర్థిక వనరులను హరించివేస్తోంది, ఇతర కీలక రంగాలైన విద్య, ఆరోగ్యం, మరియు గ్రామీణ అభివృద్ధికి నిధులు కేటాయించే అవకాశం తగ్గుతోంది.

2. ప్రజల విశ్వాసం లేకపోవడం: 2019లో YSRCP ప్రభుత్వం మూడు రాజధానుల ప్రతిపాదన తెచ్చినప్పుడు, అమరావతి అభివృద్ధి స్తంభించింది. ఈ రాజకీయ అనిశ్చితి వల్ల పెట్టుబడిదారులు వెనక్కి తగ్గారు, మరియు వరల్డ్ బ్యాంక్ వంటి సంస్థలు నిధులను ఉపసంహరించుకున్నాయి.

3. సామాజిక అసమానతలు: అమరావతి ప్రాజెక్టు ప్రధానంగా రాజకీయ ఎలైట్‌లు మరియు రియల్ ఎస్టేట్ పెట్టుబడిదారుల కోసం రూపొందించబడింది. స్థానిక రైతులు మరియు పేద వర్గాల ప్రయోజనాలు విస్మరించబడ్డాయి, దీనివల్ల సామాజిక అసంతృప్తి పెరిగింది.

4. 

                 అమరావతిలో అసంపూర్తిగా ఉన్న నిర్మాణ స్థలాలు లేదా ఖాళీగా ఉన్న భూముల ఫోటో

   సామాజిక వైఫల్యం:ప్రజల నుండి దూరంఅమరావతి, నైపిడా లాగానే, ప్రజల అవసరాలకు దూరంగా ఉంది. నైపిడాలో, ప్రజలు నగరంలో స్థిరపడకపోవడానికి కారణం, ఉపాధి లేకపోవడం మరియు సామాజిక జీవనం లేకపోవడం. అమరావతి కూడా ఇదే మార్గంలో ఉంది. ఈ నగరం, విజయవాడ మరియు గుంటూరు వంటి స్థాపిత నగరాలకు సమీపంలో ఉన్నప్పటికీ, సామాన్య ప్రజలకు ఉపయోగపడే సౌకర్యాలు - పాఠశాలలు, ఆసుపత్రులు, లేదా సరసమైన గృహాలు - లేకపోవడం వల్ల, ఇది ఒక ఖాళీ ఆడంబరంగా మారే ప్రమాదం ఉంది.

   అమరావతి ప్రాజెక్టు, స్థానిక సంఘాలను విస్మరించి, వాటాదారులతో కూడిన రాజకీయ ఆటగా మారింది. రైతులు తమ భూములను కోల్పోయారు, కానీ వాగ్దానం చేసిన పరిహారం లేదా ఉపాధి అవకాశాలు ఇంకా అందలేదు. ఈ అసమానతలు, సామాజిక అసంతృప్తిని పెంచుతాయి, మరియు అమరావతి నైపిడా లాంటి ఒక "సైలెంట్ సిటీ"గా మారే అవకాశం ఉంది.

5. 
   
   

   అమరావతిలో రైతులు లేదా స్థానికులు ప్రభుత్వం లేదా ల్యాండ్ పూలింగ్‌కు వ్యతిరేకంగా నిరసన తెలుపుతున్న ఫోటో

6. భవిష్యత్తు: ఒక హెచ్చరికనైపిడా ఒక హెచ్చరికగా నిలుస్తుంది:ఒక రాజధాని నగరం, ప్రజల అవసరాలను విస్మరిస్తే, ఎంత ఆడంబరంగా నిర్మించినా, విఫలమవుతుంది. అమరావతి, ఇప్పటికే ఆర్థిక భారం మరియు రాజకీయ అనిశ్చితితో సతమతమవుతోంది. ఈ ప్రాజెక్టు, స్థానిక సంఘాలను ఆకర్షించడంలో, ఉపాధి అవకాశాలను సృష్టించడంలో, మరియు సామాజిక సమతుల్యతను కాపాడడంలో విఫలమైతే, నైపిడా లాంటి ఒక ఖాళీ నగరంగా మారే ప్రమాదం ఉంది.

   ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ఇప్పుడు అమరావతిని పునరుద్ధరించాలని ప్రయత్నిస్తోంది, కానీ గత తప్పిదాల నుండి పాఠాలు నేర్చుకోకపోతే, ఈ నగరం ఒక ఆర్థిక మరియు సామాజిక విపత్తుగా మారుతుంది. ప్రజలు, పర్యావరణం, మరియు స్థిరమైన అభివృద్ధిని ప్రాధాన్యతగా తీసుకోకపోతే, అమరావతి కేవలం ఒక కాగితంపై గీసిన కలగానే మిగిలిపోతుంది.

7. ముగింపుఅమరావతి, నైపిడా లాంటి వైఫల్యం కాకూడదని కోరుకుంటే, ప్రభుత్వం తన ప్రాధాన్యతలను మార్చుకోవాలి. ఆడంబరమైన భవనాలు మరియు విశాల రహదారుల కంటే, ప్రజల జీవనోపాధి, సామాజిక సమతుల్యత, మరియు పర్యావరణ స్థిరత్వం మీద దృష్టి పెట్టాలి. లేకపోతే, అమరావతి, నైపిడా లాగానే, ఒక ఖాళీ రాజధానిగా, ఆంధ్రప్రదేశ్ ఆర్థిక వనరులను హరించే ఒక భారంగా మారుతుంది.

   ---

   మీ ఆలోచనలు షేర్ చేయండి! అమరావతి భవిష్యత్తు గురించి మీరు ఏమి ఆలోచిస్తున్నారు? కామెంట్‌లలో తెలియజేయండి! 

 

గుంటూరు పర్యటన మరియు 6,000 మంది పోలీసుల మోహరింపు

2024 మేలో ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని గుంటూరులో ప్రధానమంత్రి నరేంద్ర మోదీ ఒక రోడ్‌షో సహా మూడు గంటల పర్యటన నిర్వహింstaru. ఈ సందర్భంగా భద్రత కోసం దాదాపు 6,000 మంది పోలీసు సిబ్బందిని మోహరించినట్లు నివేదికలు తెలిపాయి. ఈ భారీ భద్రతా ఏర్పాటు, 2014 లోక్‌సభ ఎన్నికల సమయంలో మోదీ స్వయంగా ప్రచారం చేసిన "56 అంగుళాల ఛాతీ" (56-inch chest) అనే నినాదానికి విరుద్ధంగా కొందరు విమర్శకులు దీనిని చర్చకు తెచ్చారు. ఈ నినాదం దేశ భద్రత మరియు బలమైన నాయకత్వాన్ని సూచిస్తూ బీజేపీ ఎన్నికల ప్రచారంలో కీలక భాగంగా ఉపయోగించబడింది.

గుంటూరు పర్యటన సందర్భంగా భద్రతా ఏర్పాట్లను కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడు మల్లికార్జున్ ఖర్గే విమర్శించారు, "56 అంగుళాల ఛాతీ కుంచించుకుపోయింది" అని వ్యాఖ్యానిస్తూ, మోదీ భద్రత కోసం ఇంత భారీ ఏర్పాట్లు అవసరమా అని ప్రశ్నించారు. ఈ వ్యాఖ్యలు మోదీ నాయకత్వ బలాన్ని సందేహిస్తూ, పహల్గామ్ దాడి సమయంలో ఆయన ఆల్-పార్టీ సమావేశానికి హాజరు కాకపోవడంతో జోడించబడ్డాయి. అయితే, బీజేపీ మద్దతుదారులు ఈ భద్రతా ఏర్పాట్లను ప్రధానమంత్రి పదవి యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు దేశంలో ఉన్న భద్రతా సవాళ్లకు అనుగుణంగా సమర్థించారు.

పుల్వామా, పహల్గామ్, గోధ్రా దాడులతో పోలిక

పుల్వామా (2019), పహల్గామ్ (2025), మరియు గోధ్రా (2002) ఘటనలు భారతదేశంలో భద్రతా సవాళ్లను హైలైట్ చేస్తాయి, ఇవి రాజకీయంగా సున్నితమైనవి మరియు వివాదాస్పద కుట్ర సిద్ధాంతాలకు దారితీశాయి. ఈ దాడుల సమయంలో భద్రతా వైఫల్యాలపై విమర్శలు వచ్చాయి, ఇవి గుంటూరు పర్యటనలో భారీ భద్రతా ఏర్పాట్లతో పోల్చబడ్డాయి. ఉదాహరణకు, పుల్వామా దాడి సమయంలో 2,500 మంది సీఆర్‌పీఎఫ్ జవాన్లను 78 వాహనాల్లో ఒకేసారి తరలించడం "పెద్ద భద్రతా వైఫల్యం" అని కాంగ్రెస్ నాయకుడు అభిషేక్ మను సింఘ్వీ ఆరోపించారు. అదేవిధంగా, పహల్గామ్ దాడి సమయంలో బైసరన్ మైదానంలో భద్రత లేకపోవడం విమర్శలకు దారితీసింది.

గుంటూరు పర్యటనలో 6,000 మంది పోలీసుల మోహరింపు, ఒక వ్యక్తిగత రాజకీయ కార్యక్రమం కోసం జరిగిన భారీ భద్రతా ఏర్పాటుగా విమర్శించబడింది, ముఖ్యంగా జాతీయ భద్రతా సంక్షోభాల సమయంలో భద్రతా వైఫల్యాల ఆరోపణల నేపథ్యంలో. విమర్శకులు, ఈ భారీ భద్రతను "56 అంగుళాల ఛాతీ" నినాదంతో విరుద్ధంగా చూపారు, ఇది ధైర్యం మరియు బలాన్ని సూచిస్తుందని, కానీ ఇంత పెద్ద ఎత్తున భద్రతా ఏర్పాట్లు భయం లేదా అతి జాగ్రత్తను సూచిస్తాయని వాదించారు.

ఎన్నికల స్టంట్‌లు మరియు కుట్ర సిద్ధాంతాలు

పుల్వామా, పహల్గామ్, మరియు గోధ్రా ఘటనలను కొందరు విమర్శకులు ఎన్నికల స్టంట్‌లుగా ఆరోపించారు. కాంగ్రెస్ నాయకుడు దినేష్ గుండు రావు, "పుల్వామా లోక్‌సభ ఎన్నికలకు, గోధ్రా గుజరాత్ ఎన్నికలకు, ఇప్పుడు పహల్గామ్ బీహార్ ఎన్నికలకు సహాయపడింది" అని ఆరోపించారు. ఈ ఆరోపణలు, ఈ దాడులను బీజేపీ జాతీయవాద ఉత్సాహాన్ని రేకెత్తించడానికి ఉపయోగించిందని సూచిస్తున్నాయి. గుంటూరు రోడ్‌షో కూడా ఎన్నికల ప్రచారంలో భాగంగా జరిగింది, ఇది బీజేపీ యొక్క రాజకీయ వ్యూహంలో భాగంగా భావించబడింది. అయితే, ఈ ఆరోపణలకు ఘనమైన ఆధారాలు లేవు, బీజేపీ వీటిని రాజకీయ ప్రత్యర్థుల కుట్రగా తిరస్కరించింది.

మోదీ మరియు అమిత్ షాపై క్రిమినల్ కేసులు

నరేంద్ర మోదీపై 2002 గోధ్రా అల్లర్ల సందర్భంగా అనేక ఆరోపణలు వచ్చాయి, అతను అప్పటి గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నారు. విమర్శకులు అల్లర్లను నియంత్రించడంలో విఫలమైనట్లు ఆరోపించారు, కొందరు అతను హిందూ-ముస్లిం హింసను ప్రోత్సహించినట్లు కూడా ఆరోపించారు. అయితే, సుప్రీం కోర్టు నియమించిన ప్రత్యేక దర్యాప్తు బృందం (SIT) 2012లో మోదీకి క్లీన్ చిట్ ఇచ్చింది, అతనిపై ఎలాంటి నేరారోపణలకు ఆధారాలు లేవని తేల్చింది.

అమిత్ షాపై కూడా 2002 అల్లర్లలో పాత్ర ఉందనే ఆరోపణలు వచ్చాయి, అతను అప్పటి గుజరాత్ హోం మంత్రిగా ఉన్నారు. అదనంగా, 2010లో అతనిపై సోహ్రాబుద్దీన్ షేక్ ఎన్‌కౌంటర్ కేసులో ఆరోపణలు రాగా, 2014లో సీబీఐ కోర్టు అతన్ని నిర్దోషిగా ప్రకటించింది. పహల్గామ్ దాడి తర్వాత, శివసేన (యూబీటీ) నాయకుడు సంజయ్ రౌత్, భద్రతా వైఫల్యం కారణంగా షా రాజీనామా చేయాలని డిమాండ్ చేశారు. అయితే, ఈ ఆరోపణలకు ఆధారాలు లేకపోవడంతో, బీజేపీ వీటిని రాజకీయ దుష్ప్రచారంగా కొట్టిపారేసింది.

ముగింపు

పుల్వామా, పహల్గామ్, మరియు గోధ్రా దాడులు భారతదేశంలో భద్రతా సవాళ్లను మరియు రాజకీయ ధ్రువీకరణను హైలైట్ చేస్తాయి. ఈ ఘటనలపై కుట్ర సిద్ధాంతాలు మరియు ఎన్నికల స్టంట్‌ల ఆరోపణలు రాజకీయ వివాదాలకు దారితీశాయి. గుంటూరు పర్యటనలో 6,000 మంది పోలీసుల మోహరింపు, ఈ దాడుల సమయంలో భద్రతా వైఫల్యాలతో పోల్చబడింది, ఇది మోదీ యొక్క "56 అంగుళాల ఛాతీ" నినాదంపై విమర్శలను రేకెత్తించింది. అయితే, ఈ ఆరోపణలకు ఘనమైన ఆధారాలు లేవు, బీజేపీ వీటిని రాజకీయ ప్రత్యర్థుల దుష్ప్రచారంగా తిరస్కరించింది. మోదీ మరియు షాపై నేర ఆరోపణలు కోర్టులచే తోసిపుచ్చబడ్డాయి, కానీ ఈ ఘటనలు భారత రాజకీయాల్లో చర్చనీయాంశంగా మిగిలాయి.

ఎవరి కొసం ఈ రీసెట్లెమెంట్? ఆమరావతి రైతులను మరో సారి ముంచుతున్న ప్రభుత్వం!!!  

సిఆర్‌డిఏ పరిధిలో ప్రభుత్వం తీసుకొచ్చిన రీసెటిల్‌మెంట్‌ పాలసీ డ్రాఫ్ట్‌పై  రైతుల్లో కలకలం రేపింది. రాజధాని ప్రాంతంలోని గ్రామాల్లో శుక్రవారం ఈ విషయం చర్చనీయాంశంగా మారింది. కొత్తగా రీసెటిల్‌మెంట్‌ పాలసీని ప్రభుత్వం ఎందుకు తీసుకువచ్చిందన్న ఆందోళన వ్యక్తమవుతోంది. ప్రభుత్వం రూపొందించిన డ్రాఫ్ట్‌ను లోతుగా పరిశీలించాలన్న అభిప్రాయం వ్యక్తమవుతోంది. కొత్తగా వచ్చే ప్రాజెక్టులకు భూములు తీసుకునే విషయమే అయితే పూలింగు, లేదా నెగోషియబుల్‌ పాలసీ ఉందని, కొత్తగా రీసెటిల్‌మెంట్‌ విధానం ఎందుకని రైతులు ప్రశ్నిస్తున్నారు. రీసెటిల్‌ అంటేనే నివాస ప్రాంతాన్నిగానీ, లేదా ప్రజలను గానీ వేరే ప్రాంతానికి తరలించడమేనని, ప్రస్తుతం రాజధానిలో ఎవరిని తరలించడానికి ఈ పాలసీని తీసుకొచ్చారో స్పష్టం చేయాల్సిన అవసరం ఉందని అంటున్నారు. దీనిపై సిఆర్‌డిఎ అధికారులు ఇప్పటి వరకూ కనీస చర్చ కూడా పెట్టలేదని పలువురు ప్రజాశక్తికి తెలిపారు. ఇప్పటికే భూములన్నీ ఇచ్చేశామని, రైతులకు వచ్చిన ప్లాట్లనూ ప్రాజెక్టుల కోసం తీసుకుంటే, అంతే భూమిని వేరేచోట ఇస్తామనే విధంగా పాలసీలో పొందుపరిచారని, అంటే ఎక్కడో సుదూరంగా ఇస్తే ఎలా అని వారు అడుగుతున్నారు. ఇంత అర్జంటుగా సెటిల్‌మెంట్‌ పాలసీ ఎందుకు తెచ్చారో కూడా చెప్పడం లేదని, బహిరంగ చర్చలో చెప్పేటట్లయితే ముందుగానే వారనుకున్న నిర్ణయాలు చెప్పేసి ఆమోదించినట్లు రాసుకుంటారని, దీనివల్ల రైతులకు, రాజధాని ప్రజలకు నష్టం జరుగుతుందనే అభిప్రాయం వారిలో ఉంది.

కొత్తగా ఏర్పాటు చేసే రోడ్లు, రైలు మార్గాలు, అంతర్జాతీయస్థాయిలో ప్రైవేటు డెవలపర్లకు ఇచ్చే ప్రాజెక్టులు రైతులకు ఇచ్చే రిటర్నబుల్‌ ప్లాట్లలోనే ఉంటాయని, వాటిని తీసుకోవడం, ఎక్కడైనా గ్రామాల్లో అడ్డుగా ఉన్న ఇళ్లను తొలగించడం వంటి పనుల కోసమే దీన్ని తెచ్చారని అంటున్నారు. అదే జరిగితే కొందరు సర్వం కోల్పోతారని, అది ఎంతవరకు సమంజసమని రైతులు ప్రశ్నిస్తున్నారు. గత ప్రభుత్వంలో రాష్ట్రం కోసం తాము పోరాడామని, ఇప్పుడు తమకోసం తాము పోరాడాల్సిన పరిస్థితి వచ్చిందనే అభిప్రాయం వారిలో వ్యక్తమవుతోంది. ప్రపంచబ్యాంకు షరతుల ప్రకారం ఈ విధానాన్ని తీసుకురావడమంటే ఖచ్చితంగా అమలు చేసి తీరుతారని అంటున్నారు.

 అయినవాళ్ళకు ఆకులలో కానివాళ్ళకి కంచాలలో

ఇది మన రాష్ర్టప్రభుత్వతీరు

ఓకప్రక్కవిశాఖ ఉక్కు ఉద్యోగులు నాలుగు నెలలుగా జీతాలులేక పస్తులుంటూ,పిల్లల్ని చదివించలేక,వృద్దులకు వైద్యం అందించలేక,పెళ్ళిళ్ళు అపుకొని చావుకి బ్రతుకుకి మధ్య ఊగిసలాడుతుంటే ఈ చంద్రబాబు ప్రభుత్వం మాత్రం అనకాపల్లి మిట్టల్ స్టీలులో కొత్తగా తీసుకునే ఉద్యోగులకు స్కిలుడెవలప్ మేంట్ రాయితి కింద ₹6000@20000 అద్యోగస్తులకు ఐదుఏళ్ళు ఇస్తుందట వేరసి ₹720కోట్ల సంతర్పణ

మరి మిట్టల్ లోని ఆ మీటా ఏమిటో మనలోని ఆ కారా ఏమిటో ఆ చంద్రునికే ఏరుక

7.5 మి.ట ఉత్పత్తికి కావల్సిన 35మిలియన్ గాలన్ల/డే (MGD)కుగాను విశాఖ దగ్గర 24 MGD ఉంది ఓక్క 11MGD ఇవ్వండి మహాశేయా అంటే పట్టించుకోని ఈ ప్రభుత్వం ఇప్పుడు మిట్టలుకు మాత్రం కిలో లీటరు నీరు ( KL) ₹ 50 కి ఇస్తోంది అదే మిగతా పరిశ్రమలకు అయితే KL ₹120 అంటే మిట్టల్ 7.5 మి.ట  ఉత్పత్తికి అవసరమైన నీటి పై ప్రభుత్వం ఇస్తున్న నీటి రాయితి అక్షరాల 5050 కోట్లు 15సంవత్సరాలకి 

ఇక్కడ విశాఖ ఉక్కు ఉద్యోగులను కన్నీటిలో ముంచి అక్కడ ఈ నీటిసాయమేంటో ఏలినవారికే ఏరుక

విశాఖ ఉక్కు, మేము చచ్చిపోతున్నాం మహా ప్రభో మమ్మల్ని కాపాడండి అంటే, ₹500 కోట్లు సాయం ఇచ్చినట్టే ఇచ్చి చచ్చిన శవాన్ని పీక్కుతినే రాబందులాగా కేంద్రం దానిని జియస్టి బకాయలుకింద జమచేసింది

అదే మిట్టల్ మహాసేయుడికి మాత్రం రాష్ట్రవాట జియస్టి 7.5 మి.ట మీద  ప్రతీఏటవచ్చే @18% జీయస్టీ 4వేలకోట్లు 15 సంవత్సరాలు మాఫీ అంట 

వెరసి 60వేలకోట్ల గుటకాయస్వాహ మరీ దీనిలో మనపాలకులకేం దక్కుతుందో?

దాతలు ఇచ్చినభూమీలో కట్టిన విశాఖ ఉక్కుని అమ్మి ఆ భూములు సొమ్ముచేసుకుందాం అనుకునే ఈ ప్రభుత్వం పాపం పేద మిట్టల్ గార్కి ఏకరా 2కోట్లు ఖరిదుచేసే భూమిని కేవలం ₹51లక్షలకు పొర్టుభూమితో కలిపి 4000 ఏకరాలు పకట్టబెట్టి మన ప్రభుత్వం తన దాతృత్వాన్ని చాటిచెప్పింది దీనికి మనకయిన బొక్క అక్షరాల ₹600కోట్లు

విశాఖ ఉక్కువారు మాకు మైన్సఇవ్వండి మహప్రభో మా బతుకు మేము బతుకుతాం అంటే పట్టించుకోరు కాని మిట్టల్ మహాశేయుడికి మాత్రం మైన్స ఇస్తారు,ప్రభుత్వం ఖర్చతో నీటివసతి,రోడ్లు సకల హంగులు

మరి మిట్టల్ మనరాష్ట్ర అల్లుడు కదా ధూ వీళ్ళ బతుకులు చెడ ఇవికాక స్టాంపుడ్యూటిలు లేవు,రిజిస్ర్టేషన్ ఫీసులులేవు,

మిట్టల్ వారిసేవలో ఓక ప్రత్యేక అధికారి ఏన్నో ఏన్నేన్నో వీటన్నికన్నా హైలేట్, మిట్టల్ వారు పెట్టే ₹40వేల కోట్ల మూలధనంలో 50% అనగా ₹20వేలకోట్లు 7.5మి.ట ఉత్పత్తి మొదలుకాంగానే మన చల్లనిచూపుల చంద్రుని ప్రభుత్వం   తిరిగి మిట్టల్ దొరగారికి ఇస్తుంది అదే విశాఖ ఉక్కు ఉద్యోగులు మాత్రం జీతాలకు ఓక వేయ్యకోట్లు అడిగితే మాత్రం డబ్బులుండవు.

వెరసి మొత్తంగా మిట్లల్ దొరగారు పెట్టే ₹40వేల మూలధనానికి(ల్యాండు ఖరీదు తీయంగా),వచ్చే 20,000 ఉద్యోగాలకి మన మన బాబుగారు మిట్టల్ బాబుగారి ఇచ్చే సంతర్పణ ₹90,000కోట్లు దీనికన్నా ప్రతినిరుద్యోగికి కోటిరూపాయలు ఇస్తే సంతోషంగా 90000నిరుద్యోగులు బతుకుత్రేమొ  అరే మరచా అలా చేస్తే మీకు ఫండింగు రాదుగా సారీ

కొసమెరుపు ఏంటంటే ఇంత దోపిడి జరుగుతున్నా ఇప్పటి దాకా నొరువిప్పుకుండా,విశాఖ ఉక్కు యూనియన్లు తమ నిజాయతిని నిరూపించుకున్నాయి గద్దేలేకపోతే ఏడుస్తాడు,ఏక్కితే మనల్ని ఏడిపిస్తాడు

ఇది పారిశ్రామిక విధానమా లేక దోపిడికి సోపానమా మీరే నిర్ణయించండి ప్రజలారా

జగన్ బాబు ఏక్కడ నిద్రపోతున్నా,లే యుద్దంచేయి అప్పుడు ప్రజలే ఇస్తారై ప్రతిపక్షహోదా,మోడీ అంటే భయమా

అయితే బజ్జో పవనా సనాతన ధర్మంలో ఈ పనులు చేయచ్చా జస్టతెలియక ఆడిగా

 

ద్రుక్పధం మర్చూకోని అధినేత ... దిక్కుతోచని కార్యకర్త.

గత ఎన్నిక్లలొ భారి మెజారిటి తొ గెలుపు సధించటం లొ జగన్ కష్టం  ఎంత ఉందో నిస్వార్ధంగా  కష్టపడ్డ కార్యకర్తల క్రుషి అంతకు మించి ఉంది. అధికరంలొకి వొచ్చిన తరువాత కొందరు భజంత్రిగాళ్ళు జగన్ చుట్టూ చేరి ఆ గెలుపును అనుభవించారు. సమాన్య కార్యకర్తకు కనీసం జగన్ దర్శనం దుర్లభమైనది. ఐనా కూడా కెవలం రాజ శేఖర్ రెడ్డి మీద పెంచుకొన్న ప్రేమ, జగన్ మీద ఉన్న అభిమానం తో ఎన్నికల్లొ పార్టి కోసం నెత్తురు చిందించినది సామన్య కారయకర్తలు మాత్రమె. ఎన్నికల ఫలితాల తరువాత ముఖం చాటేసిన సజ్జల ని ఇంకా నమ్మి కార్యకర్తలను దూరం చెసుకొవటం జగన్ అపరిపక్వ రజకీయ విధానం కి నిదర్శనం.  

ఒక పత్రిక లొ గ్రామీణ విలెఖరిగా జీవితం మొదలు పెట్టిన సజ్జల  అదికూడా సక్రమంగా చెయ్యలేక వాళ్ళు తీసివేశారొ లెక ఈయన రాజీనామా చేసారో అన్నది ఇప్పటికి భేతాళా ప్రశ్నగా మిగిలింది. రాజా రెడ్డి తొ ఉన్న పరిచయం మరియు దూరపు బంధుత్వం అడ్డం పెట్టుకొని చిన్న చిన్న పంచయితీలు చెస్తు మైనింగ్ కాంట్రక్టు సంపాధించి అనతి కల్లం లోనే ధనవతుదు ఐన వైనం జగన్ మరచిపొవటం చాలా బాధాకరం.

సాక్షి దిన పత్రిక సజ్జల వేలు పెట్టక ముందు ఎలా ఉందొ ముఖ్యంగా ప్రియదర్శని రాం ని వెళ్ళగొట్టిన తరువాత ఎలా తయారు అయ్యిందో అందరికీ తెలిసిన విషయమే. సోషల్ మీడియా పెరు తో ప్రస్తుత అధికార కూటమి చెస్తున్న రచ్హ కి కారణం సజ్జల వారి పుత్ర రత్నం కాదా? పార్టిని బ్రశ్ఠు పట్టించిన సజ్జల లంటి వారికి యే నమ్మకం తొ కొత్త బాధ్యత అప్పగించరో అలొచించుకోవలి.

               

                             

రైట్ టు బి ఫర్గాటెన్ రాబోయే దశాబ్దంలో వాక్ స్వాతంత్య్రానికి అతిపెద్ద ముప్పు.' -- జెఫ్రీ రోసెన్

పరిచయం...
మరచిపోయే హక్కు అనేది వ్యక్తులు తమ ప్రైవేట్ సమాచారాన్ని ఇంటర్నెట్, వెబ్‌సైట్‌లు లేదా ఏదైనా ఇతర పబ్లిక్ ప్లాట్‌ఫారమ్‌ల నుండి ప్రత్యేక పరిస్థితులలో తీసివేయడానికి హక్కును ఇస్తుంది. మరచిపోయే హక్కును చెరిపే హక్కు అని కూడా అంటారు. రైట్ టు బి ఫర్గాటెన్‌ను మొదటిసారిగా యూరోపియన్ యూనియన్ మే 2014న ప్రవేశపెట్టింది . భారతదేశంలో, ప్రస్తుతం రైట్ టు బి ఫర్‌గాటెన్‌ని ప్రత్యేకంగా అందించే చట్టం ఏదీ లేదు.

అయితే, డిసెంబర్ 11, 2019న, ఎలక్ట్రానిక్స్ మరియు ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ మంత్రిత్వ శాఖ రవిశంకర్ ప్రసాద్, వ్యక్తిగత డేటా రక్షణ బిల్లును లోక్‌సభ లో  ప్రవేశపెట్టారు. ఈ బిల్లు ఇంకా పార్లమెంటులో ఆమోదం పొందలేదు. వ్యక్తిగత డేటా రక్షణ బిల్లు యొక్క ప్రధాన లక్ష్యం "ఒక వ్యక్తి యొక్క వ్యక్తిగత డేటాకు సంబంధించిన గోప్యతను రక్షించడం. వ్యక్తిగత డేటా రక్షణ బిల్లు కింద, చాప్టర్ 5 డేటా ప్రిన్సిపాల్ హక్కు గురించి పేర్కొనబడింది.

ఈ అధ్యాయంలో, క్లాజ్ 20 మర్చిపోయే హక్కు గురించి ప్రస్తావించింది. క్లాజ్ 20 (ఎల్) ఇలా పేర్కొంది:
డేటా ప్రిన్సిపాల్ (డేటాకు సంబంధించిన వ్యక్తి) తన వ్యక్తిగత డేటాను డేటా విశ్వసనీయత ద్వారా బహిర్గతం చేయడాన్ని నిరోధించే లేదా బహిర్గతమైన  డేటా కొనసాగించుట నిరోధించే హక్కును కలిగి ఉంటాడు.
అందువల్ల, రైట్ టు బి ఫర్గాటెన్ కింద, వినియోగదారులు ఒక వ్యక్తి యొక్క వ్యక్తిగత సమాచారాన్ని డీలింక్ చేయవచ్చు, తొలగించవచ్చు లేదా సరి చేయవచ్చు.

సాధారణ డేటా రక్షణ నియంత్రణ (GDPR)
జనరల్ డేటా ప్రొటెక్షన్ రెగ్యులేషన్ 25 మే, 2018న యూరోపియన్ యూనియన్ ద్వారా అమలు చేయబడింది. ఆర్గనైజర్లను అడగడం ద్వారా వారి వ్యక్తిగత సమాచారాన్ని తొలగించే/చెరిపేసే హక్కును జనరల్ డేటా ప్రొటెక్షన్ రెగ్యులేషన్ అందిస్తుంది.

జనరల్ డేటా ప్రొటెక్షన్ రెగ్యులేషన్ సెక్షన్ 17 ఇలా పేర్కొంది:
"డేటా సబ్జెక్ట్‌కు నియంత్రిక నుండి అతనికి లేదా ఆమెకు సంబంధించిన వ్యక్తిగత డేటాను అనవసరమైన ఆలస్యం లేకుండా పొందే హక్కు ఉంటుంది మరియు అనవసరమైన ఆలస్యం లేకుండా వ్యక్తిగత డేటాను తొలగించే బాధ్యత కంట్రోలర్‌కు ఉంటుంది".
 

కానీ GDPR ద్వారా వ్యక్తులకు ఇచ్చిన హక్కు సంపూర్ణ హక్కు కాదు. అందువల్ల, నిర్వాహకులు ఎల్లప్పుడూ దీన్ని చేయడానికి అర్హులు కాదు.

రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 21కి సంబంధించి...  మరచిపోయే హక్కు
ఆర్టికల్ 21 భారత రాజ్యాంగంలో ప్రాథమిక హక్కు మరియు అత్యంత విలువైన హక్కు. చట్టం ద్వారా ఏర్పరచబడిన విధానం ప్రకారం ఏ వ్యక్తి తన జీవితాన్ని లేదా వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను కోల్పోకూడదని ఇది పేర్కొంది.

 జస్టిస్ కె.ఎస్. పుట్టస్వామి (రిటైర్డ్) మరియు Anr. vs యూనియన్ ఆఫ్ ఇండియా, తీర్పులో  సుప్రీంకోర్టు గోప్యతా హక్కు ప్రాథమిక హక్కు అని మరియు రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 21 కింద పొందుపరిచిన జీవించే హక్కులో చేర్చబడుతుందని పేర్కొంది. సుప్రీంకోర్టు తీర్పు లో 

"ఒక వ్యక్తి తన వ్యక్తిగత డేటాపై నియంత్రణను సాధించడం మరియు అతని/ఆమె స్వంత జీవితాన్ని నియంత్రించగలిగే హక్కు ఇంటర్నెట్‌లో అతని ఉనికిని నియంత్రించే హక్కును కూడా కలిగి ఉంటుంది." అని స్పష్టం చేసింది.

మరచిపోయే హక్కుతో అనుబంధించబడిన సవాళ్లు.... 
జర్నలిజానికి ప్రమాదం:
మరచిపోయే హక్కును అమలు చేస్తే, వార్తలను మరియు సమాచారాన్ని ప్రజలకు అందించడంలో జర్నలిస్టులు ఇబ్బంది పడవచ్చు. ఇది పత్రికా మరియు మీడియా పరిశ్రమలో గందరగోళ స్థితిని సృష్టిస్తుంది, ఎందుకంటే వారు న్యాయనిర్ణేత అధికారి నిర్ణయాల కోసం వేచి ఉండాలి. మీడియా ద్వారా సమాచారం మరియు ఆలోచనలను అందించడంలో జర్నలిస్టులకు ఆటంకాలు ఏర్పడతాయి.
 
భావ ప్రకటనా స్వేచ్ఛకు భంగం:
భావ ప్రకటనా స్వేచ్ఛ అనేది సార్వత్రిక మానవ హక్కు. ఇంటర్నెట్ నుండి ఆన్‌లైన్ కంటెంట్‌ని తీసివేయడం వల్ల పౌరుని భావ వ్యక్తీకరణ స్వేచ్ఛపై ప్రభావం చూపవచ్చు. ప్రచురితమైన కథనాలు, పుస్తకాలు, టెలివిజన్, ఇంటర్నెట్ లేదా ఏదైనా ఇతర మాధ్యమం ద్వారా వారి అభిప్రాయాలను వ్యక్తం చేయడంలో వారు సమస్యను ఎదుర్కొంటారు, ఎందుకంటే సమాచారాన్ని తొలగించే శక్తి సమతుల్యత ఆ సమాచారం కి వ్యక్తికి అనుకూలంగా మారుతుంది, అదే  సమాచారం పబ్లిక్‌గా ప్రచారం చేయబడుతుంది . పౌరులు  ఒక నిర్దిష్ట విషయంపై తమ అభిప్రాయాలను లేదా నమ్మకాలను వ్యక్తం చేయడానికి సంకోచించే పరిస్టిస్థి వొస్తుంది.

వాక్ స్వాతంత్ర్యంపై ప్రభావం... 
" రైట్ టు బి ఫర్గాటెన్" రాబోయే దశాబ్దంలో వాక్ స్వాతంత్య్రానికి అతిపెద్ద ముప్పును సూచిస్తుంది. ఒక వ్యక్తి యొక్క గత చర్యలు ఇంటర్నెట్‌లో పోస్ట్ చేయబడితే, ఆ తప్పుడు చర్యలను చదవడానికి/వీక్షించడానికి ప్రజలకు సులభంగా యాక్సెస్ ఉంటుంది మరియు అతని గత చర్యల ఆధారంగా ఆ వ్యక్తిని అంచనా వేస్తారు. అది జరగకుండా "రైట్ టు బి ఫర్గాటెన్ " అడ్డుపడవొచ్చు.. 
భారత రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 19 (1) (ఎ) ప్రసంగం మరియు భావవ్యక్తీకరణ హక్కును అందిస్తుంది. ఈ హక్కు రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 19 (2)లో సహేతుకమైన పరిమితులకు లోబడి ఉంటుంది. రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 19 (2)లో గోప్యత హక్కును తప్పనిసరిగా చేర్చాలని కొంతమంది వాదన. 
భారతదేశంలో, ప్రస్తుతం మరచిపోయే హక్కును ప్రత్యేకంగా అందించే చట్టం ఏదీ లేదు. ఒక వైపు, ఒక వ్యక్తి యొక్క గత చర్యలు ఇంటర్నెట్‌లో పోస్ట్ చేయబడితే, ఆ తప్పుడు చర్యలను చదవడానికి/వీక్షించడానికి ప్రజలకు సులభంగా యాక్సెస్ ఉంటుంది మరియు అతని గత చర్యల ఆధారంగా ఆ వ్యక్తిని నిర్ధారించవచ్చు. ఇది వ్యక్తికి మానసిక మరియు భావోద్వేగ బాధలను కలిగిస్తుంది, ఎందుకంటే ఇది అతని ప్రస్తుత జీవితాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది.

కానీ మరోవైపు, పౌరుల వాక్ స్వాతంత్ర్యం మరియు భావవ్యక్తీకరణలు పరిమితం చేయబడతాయి మరియు ఇది జర్నలిజంలో గందరగోళాన్ని కలిగిస్తుంది. గోప్యత హక్కు మరియు వాక్ స్వాతంత్ర్యం మరియు భావవ్యక్తీకరణ హక్కు మధ్య అనిశ్చితిని తెస్తుంది కాబట్టి మరచిపోయే హక్కు చాలా క్లిష్టమైన సమస్య.

 

మన గోప్యత ప్రమాదంలో ఉందా?

ఈరోజు మనం చూస్తున్న అత్యంత వివాదాస్పద అంశం గోప్యత హక్కు Vs జాతీయ భద్రత. పెగాసస్ స్పైవేర్ భారతదేశంలోని దాదాపు 300 మొబైల్ ఫోన్ నంబర్‌లను పెగాసస్ లక్ష్యంగా చేసుకుంది, ఇందులో పాత్రికేయులు, రాజకీయ నాయకులు, వ్యాపారవేత్తలు, న్యాయవాద మరియు ఇతర నిపుణులకు చెందిన పరికరాలు ఉన్నాయి. పాకిస్థాన్ ప్రధానమంత్రి  ఇమ్రాన్ ఖాన్ డివైజ్‌ను కూడా గుర్తించారు అన్న ఆరోపణలు ఉన్నాయి. 

పెగాసస్  అంటే ... 

పెగాసస్ అనేది ఇజ్రాయెలీ సంస్థ NSO (Niv, Shalev మరియు Omri) గ్రూప్ 2010లో అభివృద్ధి చేసిన స్పైవేర్, ఇది మీ పరికరంలో ప్రవేశించి, డేటాను సేకరించి, వినియోగదారు అనుమతి లేకుండా మూడవ పక్షానికి ఫార్వార్డ్ చేయగల హానికరమైన సాఫ్ట్‌వేర్. ఇది ఆండ్రాయిడ్ మరియు ios రెండింటిలోనూ ఆపరేట్ చేయవచ్చు. స్పైవేర్‌కు పెగాసస్ పేరు పెట్టారు, అంటే గ్రీకు పురాణాలలో రెక్కల గుర్రం. పెగాసస్ స్పైవేర్ టెక్స్ట్, మెసేజ్‌లను చదవగలదు, లక్ష్యం చేసుకున్న వినియోగదారుకు తెలియకుండానే పరికరం మైక్రోఫోన్ మరియు కెమెరాను యాక్సెస్ చేయగలదు.

పెగాసస్  చరిత్ర.. 

2016లో జమాల్ ఖషోగ్గి (సౌదీ అరేబియా జర్నలిస్ట్) ఐఫోన్‌లోకి పెగాసస్ ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు కెనడియన్ ఆధారిత సైబర్ సెక్యూరిటీ ఆర్గనైజేషన్ సిటిజెన్ ల్యాబ్‌లోని పరిశోధకులు దీనిని మొదటిసారిగా కనుగొన్నారు. ఆపిల్ ఈ స్పైవేర్ గురించి తెలుసుకుంది మరియు  పెగాసస్ ని  మొదట కనిపెట్టిందీ .

2016లో, స్పైవేర్ స్పియర్ ఫిషింగ్ అనే సాంకేతికతను ఉపయోగించింది, హ్యాకర్లు స్మార్ట్‌ఫోన్‌కు హాని కలిగించడానికి ఇమెయిల్ పంపారు.

సెప్టెంబర్ 2018లో, "ది సిటిజెన్ ల్యాబ్" 40 దేశాల నుండి 60 మంది కస్టమర్‌లను గుర్తించిన డేటాను ప్రచురించింది.2019లో, వాట్సాప్‌లో స్పైవేర్ కాల్ అనే పద్దతి వచ్చింది.  హ్యాక్  కాబడే బాధితుడు వినియోగదారు కాల్‌కు సమాధానం ఇస్తే, వైరస్ పరికరంలోకి ప్రవేశిస్తుంది.

2021లో, ZERO CLICK ATTACK అనే కొత్త సాంకేతికత అభివృద్ధి చేయబడింది, కాల్‌కు సమాధానం ఇవ్వకపోయినా కోడ్ ఫోన్‌లోకి ప్రవేశిస్తుంది, దీని వలన హ్యాకర్‌ను కనుగొనడం కష్టమైంది.

మనీలాండరింగ్, ఉగ్రవాదులు మరియు నేర కార్యకలాపాలకు వ్యతిరేకంగా ప్రభుత్వ అధికారులు ఉపయోగించే సాఫ్ట్‌వేర్‌ను మాత్రమే తాము నిర్వహిస్తున్నామని NSO గ్రూప్ పేర్కొంది. పెగాసస్ చాలా ఖర్చుతో కూడుకున్నది; 50 స్మార్ట్‌ఫోన్‌లకు సుమారు $7-8 మిలియన్లు ఖర్చవుతుంది, దీనితో  ఇది ప్రైవేట్ వ్యక్తులకు  ఉపయోగించడం కష్టంగా మారుతుంది అన్నది కంపెనీ వాదన.

ప్రస్తుత  వివాదం .... 

జూలై 2021లో, "ఫర్బిడెన్ స్టోరీస్",  అనబడే పారిస్ కేంద్రంగా పని చేస్తున్న  లాభాపేక్షలేని జర్నలిజం సంస్థ మరియు "ఆమ్నెస్టీ ఇంటర్నేషనల్"," ది గార్డియన్‌"తో సహా 16 మీడియా సంస్థతో కలిసి  వెల్లడించిన  సమాచారాo  ప్రకారం 2016 నుండి దాదాపు 50,000 ఫోన్ నంబర్లు లీక్ అయ్యాయి. 37 మొబైల్‌ల నమూనాను పరీక్షలు  నిర్వహించగా, దాదాపు 10 భారతీయ ఫోన్‌లు పెగాసస్ స్పైవేర్ సంకేతాలను చూపుతున్నట్లు గుర్తించబడ్డాయి.

మన  చట్టాలు ఏమి చెబుతున్నాయి?...... 

జస్టిస్ కె.ఎస్. పుట్టస్వామి (రిటైర్డ్) మరియు Anr. vs యూనియన్ ఆఫ్ ఇండియా అండ్ ఇతరులు , 2017  ఒక చారిత్రిక  తీర్పు, దీనిలో సుప్రీంకోర్టు "గోప్యత హక్కును ఆర్టికల్ 14, 19 మరియు 21 ప్రకారం రక్షించబడింది అని పేర్కొంటూ,గోప్యతా హక్కు భారత రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 21 కింద పొందుపరచబడింది అని దాని పరిరక్షణకై డేటా రక్షణపై చట్టాన్ని తీసుకురావాలని సుప్రీంకోర్టు ప్రభుత్వాన్ని ఆదేశించింది. 9 మంది  న్యాయమూర్తుల  ధర్మాసనం ఇలా పేర్కొంది:

"గోప్యత హక్కు ఆర్టికల్ 21 ప్రకారం జీవించే హక్కు మరియు వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ యొక్క అంతర్గత భాగంగా మరియు రాజ్యాంగంలోని పార్ట్ III ద్వారా హామీ ఇవ్వబడిన స్వేచ్ఛలలో భాగంగా రక్షించబడింది.

ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ చట్టం 2000లోని సెక్షన్ 69 ప్రభుత్వం నిఘా నిర్వహించడానికి అధికారం ఇస్తుంది, ఎలాంటి న్యాయపరమైన తనిఖీ లేకుండా సమాచారాన్ని పర్యవేక్షించడానికి ప్రభుత్వానికి అనుమతినిస్తుంది. కానీ ఈ నిబంధన ప్రభుత్వం స్పైవేర్‌ను ఇన్‌స్టాల్ చేయడానికి అనుమతించదు. IT చట్టం 2000లోని సెక్షన్ 66 సెక్షన్ 43తో చదవబడుతుంది, పరికరాల హ్యాకింగ్‌ను నేరంగా పరిగణిస్తుంది.

ఇండియన్ టెలిగ్రాఫ్ చట్టం 1885 రాష్ట్ర భద్రతకు సంబంధించిన విషయాలలో ఫోన్‌లను ట్రాక్ చేయడానికి మరియు టెలిగ్రాఫ్ కింద జరిమానాలు మరియు నేరాలకు సంబంధించిన పార్ట్ 4 ఒప్పందాలను అనుమతిస్తుంది."

 IT చట్టం 2000లోని సెక్షన్ 72, గోప్యత మరియు గోప్యతను ఉల్లంఘించినందుకు జరిమానా విధిస్తుంది. సమ్మతి లేకుండా ఎలక్ట్రానిక్ రికార్డు, కరస్పాండెన్స్ సమాచారం లేదా పత్రాన్ని బహిర్గతం చేసిన వ్యక్తికి 2 సంవత్సరాల జైలు శిక్ష లేదా గరిష్టంగా 1 లక్ష జరిమానా లేదా రెండూ విధించబడతాయి.

పెగాసస్‌పై సుప్రీంకోర్టు విచారణ.... 
అనధికార నిఘా ఆరోపణలపై విచారణకు అక్టోబర్ 27న సుప్రీంకోర్టు స్వతంత్ర కమిటీని నియమించింది. ఈ  సందర్భం లో 

"'జాతీయ భద్రత' పెంచిన ప్రతిసారీ ప్రభుత్వం ఉచిత పాస్ పొందదు." అని ఉన్నత న్యాస్థానం వ్యాఖ్యానించింది. 

12 మంది పిటిషనర్లు  ఫైల్ చేసిన ఒక వాజ్యం లో   ఈ తీర్పు వెలువడింది. స్పైవేర్ అనేది ఆర్టికల్ 21 ప్రకారం ప్రాథమిక హక్కు అయిన గోప్యతా హక్కును ఉల్లంఘించడమేనని పిటిషన్‌లో పేర్కొంది.

3 మంది సభ్యుల సాంకేతిక కమిటీని సుప్రీంకోర్టు నియమించింది. సభ్యులు డాక్టర్ నవీన్ కుమార్ చౌదరి, డాక్టర్ ప్రభాహరన్ పి మరియు డాక్టర్ అశ్విన్ అనిల్ గుమాస్తే ఉన్నారు. కమిటీని జస్టిస్ ఆర్‌వి రవీంద్రన్ పర్యవేక్షిస్తారు మరియు అతనికి డాక్టర్ సందీప్ ఒబెరాయ్ మరియు అలోక్ జోషి సహాయం చేస్తారు.

వ్యక్తిగత డేటాను నియంత్రించడానికి భారతదేశానికి తగిన చట్టం అవసరం, తద్వారా వ్యక్తుల గోప్యత జాతీయ భద్రతకు విఘాతం కలుగకుండ నియంత్రించావొచ్చు . ప్రభుత్వం 11 డిసెంబర్ 2019న వ్యక్తిగత డేటా రక్షణ బిల్లు 2019ని ప్రతిపాదించింది. ప్రస్తుతం ఈ బిల్లును జాయింట్ పార్లమెంటరీ కమిటీ పరిశీలిస్తోంది. బిల్లు వ్యక్తిగత డేటాను నియంత్రిస్తుంది మరియు వ్యక్తి యొక్క వ్యక్తిగత డేటాకు రక్షణను అందిస్తుంది మరియు ఇది నిర్దిష్ట మరియు నైతిక ప్రయోజనం కోసం మాత్రమే ప్రాసెస్ చేయబడుతుంది.

 

munchela tinitivira murugaa....

హిందువాదులు తరచుగా చెప్పే మాట తమ మతం పురాతనమైనది,మరియు ఎన్నో సంప్రదాయాలకు అలవాలమైనది అని. కానీ ప్రపంచం లో వేరే ఏ మతం లోను చూడని flexibility , adadoptability కేవలం హిందూ మతం లోనే కనిపిస్తుంది. సాధారణంగా ప్రతి హిందూ దేవుడు ఎదో ఒక ఆహార పదార్ధం తో సంబంధం కల్గి ఉండి అది వారికి ఇష్టమైన నైవేద్యం గ సవీకరిస్తారు అని భక్తుల నమ్మకం. ఉదాహరణకి తిరుపతి లడ్డు,అయ్యప్ప రావణ పాయసం,అన్నవారు గోధుమ ప్రసాదం లాంటివి. ఇప్పుడు ఈకోవాలో సుబ్రమణ్య స్వామి కి ఇష్టమైన నైవేద్యం గా మంచ్ చేరింది. ఔను నెస్లే వారి మంచ్ . వివరాల్లోకి వెళితేయ్ కేరళ లోని చిమ్మేత్ శ్రీ బలముర్గం స్వామి దేవాలయం లో నివేదించేది మంచ్ చాక్లేట్లు మాత్రమే .ఇది ఎప్పుడు ఎలా ప్రారంభమైందో తెలియదు కానీ ఆలయం లో గుట్టలు గుట్టలు మంచ్ చాక్లేట్లు దర్శనం ఇస్తుంటాయి.

ఆలయ వర్గాల కధనం ప్రకారం సమీపం లో ఉండే ఒక ముస్లిం బాలుడు అస్వస్ధ కి గురి కాగా అతని తల్లితండ్రులు ఆ బాలుడి తో పూజ చెంయిచి దేవునికి ఏదైనా నివేదించామని చెప్పగా ఆటను తానూ తింటున్న మంచ్ చాలట ఇచ్చాడనీ, అతని జబ్బు నయం అవ్వటం తో అందరు అదే నివేదిస్తున్నారని తెలిసింది. సుమారు 300 సంవత్సరాల క్రితం నిర్మించిన ఆలయం కేవలం 6 సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన సంఘటన తో దెస వ్యాప్త ప్రాచుర్యం పొందటం గమనార్హం

happy new year

"హిందూ మత వైఫల్యాలె బౌద్ధానికి పునాదులు" 1

"హిందూ మత వైఫల్యాలె బౌద్ధానికి పునాదులు"

హిందు మతంలొని వైఫల్యాలు కారణంగానె  బౌద్ధమతం ఆవిర్భవించినది.  బౌద్ధమతాని మొదట  వర్తకులు, మధ్య తరగతి ప్రజలు ఆదరించారు. ప్రజలలొ అదరణ పొదటం చూసిన పాలకులు క్రమేపి బౌద్ధం వైపు మళ్ళారు.  ఆంధ్ర ప్రదెశ్  లొ 150 బౌద్ద్ధ ఆరమలు విలశిల్లినవి. విష్ణు పురాణం లొ బుద్ధుని దశ అవతారం లొ భాగంగ  మార్చటం, ఆదిశంకరాచార్యులు బుద్ధుని కీర్తించటం తొ బౌద్ధం వైదెకం లొ భాగం గ మారింది. ఆంధ్ర దెశంలొ అశొకుని కి ముందె బౌద్ధం క్రీ. పూ. 3 వ శతబ్దం లొ అమరవతి లొ ప్రవేశించింది. 

విగ్రహార్ధన నిరసించిన బౌద్ధంలొ నేడు 720 మంది దేవతలు కొనసాగుతున్నరు. వీరిని ఆరాదించటానికి తంత్రయాన, వజ్రయాన ప్రవెస పెట్టారు. మహాయననికి పునాది వేసింది అమరావతి. ఆచార్య నాగర్జునుడు బౌద్ధని స్వీకరించిన తరువాత చేసిన మార్పుల లొ ముఖ్యమైనది మహాయనం.బుద్ధుని రచనలు పాలి బాష నుంచి సంస్క్రుత బాష లోకి అనువదించిన ఘనత ఆచార్య నాగర్జునుడిదే. బౌద్ధం లొ వామా చారం ప్రవెసించిన తరువత విపర్రెత పరిణామాలు తల ఎత్తయి. ప్రజలు బౌద్ధా అరామలను లంజలు దిబ్బలుగ వ్యవహరించటం మొదలు పెట్టారు. బౌద్ధాని నిలపెత్తుకొవటానికి చేసిన ప్రయత్నాలు భరత దేశం లొ వికటించయి. 

మహిళ గడప దాటని కాలం. పాక్షికంగా సహగమనం పాటిస్తున్న రోజులు. అలాంటి సందర్భంలో ఒక మహిళ ధిక్కారస్వరం మహిళా లోకానికి మేలుకొలుపు వంటిదే. ఆమె పురుషాధిక్య సమాజం మీద ఎగసిపడిన తిరుగుబాటు కేతనం. ఆమె ‘నాయకురాలు నాగమ్మ’,  పల్నాటి వీరవనిత నాగమ్మ. పల్నాడు మోమున విరిసిన పొద్దుతిరుగుడు పువ్వు. ఒక్క పలనాటి చరిత్రలోనే కాకుండా, దేశ చరిత్రలోనే విశిష్టమైన మహిళా మణి.

 నాగమ్మ చరిత్రలో కనిపించే తొలి దేశీయ మహిళా మంత్రి. 12వ శతాబ్దంలో పల్నాడు రాజ్యానికి మహామంత్రి ఆమె. సుపరిపాలన అందించినట్టు ఖ్యాతి గన్న వనిత. ప్రజానేత. ఆమెతోనే మహిళల రాజకీయ ప్రస్థానం ప్రారంభమైనట్టు చరిత్ర చెబుతోంది. ఆమెను కొన్ని సృజనాత్మక రచనలలో ప్రతినాయకురాలుగా కవులూ నాటకకర్తలూ చిత్రించి ఉండవచ్చు. కానీ చరిత్రలో ఆమె ఆధిక్యానికి గొప్ప నిరద్శనం ఆమెకు మాత్రమే పరిమితమైన ‘నాయకురాలు’ బిరుదు. రాణీ రుద్రమ్మ, ఝాన్సీలక్ష్మీ బాయిల కంటె ముందే పాలన చేపట్టింది. ప్రజారంజకమైన పాలనతో చరిత్రకారుల ప్రశంసలు అందుకున్న దక్షురాలు నాగమ్మ. అత్యంత ఆదర్శనీయమైన విదేశ సంబంధాలకు ఉన్నతమైన మార్గాలను అన్వేషించిన మైత్రీ పరిమళం ఆమె. తమ మధ్య ఉన్న విభేదాలను విస్మరించి పల్నాటి యుద్ధంలో ఆమెకు పొరుగు రాజ్యాల వారు సాయం అందించడం విశేషం. ఇది ఆమె రాజకీయ చతురతకు నిదర్శనం. ఆమె ఖడ్గధారి అయిన యోద్ధ.  ఒక అపురూప విదుషీమణి. ఆ రోజుల్లోనే సంస్కృతం, కన్నడ, తమిళ, మలయాళ భాషలను అభ్యసించింది. సంగీతం కూడా నేర్చుకుంది.
 బ్రహ్మనాయుడికి దీటుగా నిలబడి తన శక్తి సామర్థ్యాలను నిరూపించుకున్న యుక్తురాలైన రాజకీయవేత్త నాగమ్మ. బ్రహ్మనాయుడి వ్యూహాలను ఛేదిస్తూ తన ప్రభువు నలగామరాజునూ, రాజ్యాన్నీ కాపాడింది ఆమె. రాజ్యం ముక్కలు కాకుండా అడ్డుకుంది. పల్నాటి చరిత్ర తొలి వీరగాథ. అందులో కీలక పాత్ర నాగమ్మదే. పల్నాడులో ఒకవైపు నాగమ్మ, మరోవైపు బ్రహ్మనాయుడు నాయకులుగా ఉండి జరిపించిన యుద్ధం పల్నాటియుద్ధం. గుంటూరు జిల్లాలోని రణస్థలి కారంపూడి.

 ఈ ఘట్టాన్ని ఇప్పటికీ ఈ ప్రాంత ప్రజలు విస్మరించలేదు. తెలుగు ప్రాంతంలో అనేక యుద్ధాలు జరిగాయి. కానీ అందులో పల్నాటి యుద్ధంలో వలె ఇప్పటికీ స్మరించుకుంటున్న యుద్ధాలు కనిపించవు. కార్తీక అమావాస్య రోజున ప్రారంభమైనయుద్ధం ఐదు రోజులు జరిగింది. ఆ యుద్ధంలో మరణించిన బ్రహ్మనాయుడి వర్గం వారి ఆయుధాలను కారంపూడిలో ఇప్పటికీ ఏటా పూజిస్తారు. ఈ ఉత్సవం పేరు ‘కొణతముల’. అక్కడ నుంచి సరిగ్గా ఐదు తెలుగు తిథుల తరువాత వచ్చే మార్గశిర ఏకాదశి నుంచి బహుళ పాడ్యమి వరకు నాగమ్మ, ఆమె పక్షాన పోరాడిన వారి స్మృత్యర్థం గురజాలలో ఉత్సవాలు జరుగుతాయి. పౌర్ణమికి జరిగే సిడిమాను ఊరేగింపు ఇందులో ముఖ్యమైనది. కారెంపూడిలో వీర విద్యావంతులు పల్నాటి వీర చరిత్రను గానం చేస్తారు. గురజాలలో పిచ్చిగుంటల వారు ఆ కథలు చెబుతారు. అక్కడా ఇక్కడా ఐదురోజులు ఈ కథాగానం జరుగుతుంది. కానీ ఇటీవల పిచ్చిగుంటల వారి కథాగానం నిలిచిపోయింది.

National level eligibility test

 ఎంతకీ మింగుడుపడని 'నీట్'ను అడ్డుకోవడానికి ప్రభుత్వం ఓ బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ప్రయోగించింది. తనంతట తానుగా పక్కనపట్టేయడంతో చిలుము పట్టిన కత్తికి... ఇప్పుడు పదును పెట్టి మరీ ప్రయోగించింది. ఆ అస్త్రం పేరు... ఆర్టికల్ 371 (డి). నేషనల్ ఎలిజిబిలిటీ ఎంట్రన్స్ టెస్ట్ (నీట్) నుంచి తప్పించుకోవడానికి ఈ ఆర్టికల్‌ను తురుఫు ముక్కగా వాడారు. ఈ అధికరణ ప్రకారం... రాష్ట్రంలోని మెడికల్, డెంటల్ కళాశాలలకు సంబంధించి నీట్‌ను అమలు చేయాల్సిన అవసరం లేదంటూ సరికొత్త వాదనను తెరపైకి తెచ్చారు. 

ఇంతకూ 371 (డి) అంటే ఏమిటి? ఇది ఎలా వచ్చింది? దీనికీ, ఆంధ్రప్రదేశ్‌కూ సంబంధమేమిటి? అనే కోణంలో చూస్తే ఎన్నెన్నో ఆసక్తికర అంశాలు వెలుగుచూశాయి. పాకిస్థాన్, భారత్ మధ్య జమ్మూ కాశ్మీర్ వివాదం ఏర్పడినప్పుడు కాశ్మీర్‌కు పాక్షిక స్వయంప్రతిపత్తి కల్పిస్తూ రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 370తో ప్రత్యేక అధికరణను చేర్చారు. దీని ప్రకారం... భారత పార్లమెంటు చేసే చట్టాలు జమ్మూ కాశ్మీర్‌కు వాటంతటవిగా వర్తించవు. అక్కడి శాసనసభ కూడా ఈ చట్టాలను ఆమోదించాల్సి ఉంటుంది. ఇది కాశ్మీర్ సంగతి. ఇక, మన విషయానికి వస్తే...
1969లో తెలంగాణ ఉద్యమం ఉధృతంగా సాగిన నేపథ్యంలో తెలంగాణ ప్రాంత హక్కుల పరిరక్షణ కోసం ముల్కీ రూల్స్ అమల్లో వచ్చాయి. 

1972లో జై ఆంధ్ర ఉద్యమం తర్వాత కొందరు సుప్రీంకోర్టును ఆశ్రయించడం, కోర్టు ముల్కీ రూల్స్‌ను కొట్టివేయడం జరిగింది. ఆ తర్వాతి క్రమంలో రాష్ట్రంలోని మూడు ప్రాంతాల ప్రజల హక్కుల పరిరక్షణకు పెద్ద మనుషుల ఒప్పందం రూపొందించారు. ఈ మేరకు 1973 సెప్టెంబర్ 21న ఆరు సూత్రాల పథకం అమల్లోకి వచ్చింది. ఇలాంటి ఒప్పందాలన్నీ గతంలో అనేకం వచ్చినా వాటికి సరైన చట్టబద్ధత లేకపోవడంతో రాజ్యాంగపరంగా కొన్ని రక్షణలు కల్పించాలనే ఉద్దేశంతో... ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో విద్యా, ఉద్యోగ అవకాశాల్లో స్థానికుల హక్కుల పరిరక్షణ కోసం రాజ్యాంగం ఆర్టికల్ 371(డి)ను చేర్చారు. 

అన్ని విద్యా సంస్థలను రాష్ట్ర స్థాయి విద్యా సంస్థలుగా, స్థానిక విద్యా సంస్థలుగా ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలను, రాష్ట్ర, జోనల్, జిల్లాలుగా వర్గీకరిస్తూ ప్రెసిడెన్షియల్ ఆర్డర్ తయారుచేశారు. ఆర్టికల్ 371 (డి)లో పేర్కొన్న అంశాలకు అనుబంధంగా ఇది రూపొందింది. ఈ ఉత్తర్వులను ఉల్లంఘించడమంటే... రాజ్యాంగాన్ని ఉల్లంఘించడమే. రాష్ట్రపతి ఉత్తర్వుల పకడ్బందీ అమలుకోసం 610 జీవో కూడా జారీ అయ్యింది. 

స్థానికులకే రిజర్వేషన్లు...
ఆర్టికల్ 371 (డి) ప్రకారం విద్యా సంస్థలు, ప్రభుత్వ ఉద్యోగాల్లో స్థానికులకు రిజర్వేషన్లు ఉంటాయి. విద్యాసంస్థల విషయానికొస్తే... 85 శాతం సీట్లు స్థానికులకు రిజర్వు చేయాలి. 15 శాతం ఓపెన్ కేటగిరీకి ఇవ్వాలి. ఆ విద్యాసంస్థ రాష్ట్రస్థాయిదైతే రాష్ట్ర విద్యార్థులకు 85 శాతం సీట్లు ఇవ్వాలి. ప్రాంతీయ స్థాయిదైతే ఆ ప్రాంతం వారికి 85 శాతం సీట్లు రిజర్వు చేసి మిగతా 15 శాతం ఓపెన్ కేటగిరీలో ఇచ్చుకోవచ్చు. ఇందుకుగాను మూడు ప్రాంతాల మధ్య సీట్ల విభజన కూడా జరిగింది. తెలంగాణకు 42 శాతం, కోస్తాంధ్రకు 36 శాతం, రాయలసీమకు 22 శాతం సీట్లను రాష్ట్ర స్థాయి విద్యాసంస్థల్లో కేటాయించాల్సి ఉంటుంది. 

నీట్ అమలులోకి వస్తే... రాష్ట్రంలోని మెడికల్ కళాశాలల్లో 85 శాతం సీట్లు స్థానికులకు కేటాయించాలన్న నిబంధనను ఉల్లంఘించినట్లే. నీట్‌ను అడ్డుకునేందుకు ప్రభుత్వం కూడా ఇదే నిబంధనను ఉపయోగించుకుంది. అయితే... 371 (డి) రాజ్యాంగం కల్పించిన సమాన హక్కులకు విరుద్ధమని, ఏ రాష్ట్రానికీ లేని విధంగా ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో స్థానికులకు రిజర్వేషన్లు కల్పించడం న్యాయ సమ్మతంకాదని పలు పిటిషన్లు దాఖలయ్యాయి. 

అయితే... సుప్రీంకోర్టు ఈ పిటిషన్లను తిరస్కరించింది. కొన్ని కేసుల్లో డివిజన్ బెంచ్ అప్పీలుకెళ్తామన్న అభ్యర్థనను కూడా అంగీకరించలేదు. సుదీర్ఘ ఉద్యమాలు, ప్రత్యేక పరిస్థితుల నేపథ్యంలో కొన్ని ప్రాంతాల హక్కుల పరిరక్షణ కోసం రూపొందిన ఈ రాజ్యాంగ నిబంధనను కొట్టివేయలేమని తేల్చిచెప్పింది. 371 (డి)కి అంత శక్తి ఉంది. 

కానీ...
ప్రభుత్వమే తూట్లు పొడిచింది..
ఆర్టికల్ 371 (డి) కింద విద్య, ఉద్యోగాల్లో రిజర్వేషన్లే కాదు... మరిన్ని ప్రత్యేక సదుపాయాలు ఆంధ్రప్రదేశ్‌కు దక్కాయి. ఈ నిబంధనలకు అనుగుణంగానే హైదరాబాద్‌లో సెంట్రల్ యూనివర్సిటీ ఏర్పడింది. ఉద్యోగుల సర్వీసు, పదోన్నతులు తదితర అంశాలను విచారించేందుకు రాజ్యాంగబద్ధంగా ఆంధ్రప్రదేశ్ అడ్మినిస్ట్రేటివ్ ట్రిబ్యునల్ ఏర్పాటయింది. దీనికి విశేషాధికారాలు కల్పించారు. ట్రిబ్యునల్ ఉత్తర్వులను ప్రభుత్వం సీరియస్‌గా పరిగణించాలని, ఈ తీర్పులను హైకోర్టులో సవాల్ చేయడానికి వీల్లేదని రాజ్యాంగం స్పష్టంగా పేర్కొంది. 

అయితే... 1989లో అడ్మినిస్ట్రేటివ్ ట్రిబ్యునల్‌నే రద్దు చేశారు. దేశవ్యాప్తంగా ఇతర రాష్ట్రాల్లో కూడా అలాంటి ట్రిబ్యునళ్ల ఏర్పాటుకు కేంద్రం ఓ చట్టం చేసింది. రాజ్యాంగబద్ధంగా ఏర్పాటైన, సర్వాధికారాలు ఉన్న రాష్ట్ర అడ్మినిస్ట్రేటివ్ ట్రిబ్యునల్‌ను రద్దు చేసింది. 1959 నవంబర్ 1 నుంచి కొత్త ట్రిబ్యునల్ ఏర్పాటు చేశారు. దీంతో ఈ ట్రిబ్యునల్‌కున్న విశేషాధికారాలు పోయాయి. ట్రిబ్యునల్ తీర్పులను ప్రభుత్వం పట్టించుకోవడం మానేసింది. ట్రిబ్యునల్ ఆదేశాలపై హైకోర్టులో కేసులు దాఖలు అవుతున్నాయి. అంటే... ట్రిబ్యునల్ పూర్వ వైభవాన్ని కోల్పోయి సాధారణ కోర్టుల స్థాయికి వచ్చింది.

oka sukravaram saayanthram ఎడతెరిపి లేకుండా  వర్షం కురుస్తుంది.అపుడే పని ముగుంచుకోని ఆఫీస్ నుండి బయటకి వొచ్చిన నాకు కనుచూపు మీరకు రోడ్లలని జలమయం  కనిపిస్తున్నాయి.ఇంతలో నా సెల్ ఫోన్ మోగింది .అప్పటికే  పది సార్లు ఫోన్  చేసిన నా భార్య పదకొండసారి ఫోన్ చేససింది. కొంచం కొపం కొంచం నిస్థురం కలిపి "పిల్లాడి  మొదటి పుట్టిన రోజు కు కూడా రా ర ?"  అడిగిందింది .దానికి సమాధానంగా "వొస్తున్ననే బయలుదేరా , తెల్లవారేసరికి అక్కడ వుంటా " అని సమాధానం చెప్పా .రోడ్లు చూస్తీ భారీగా నీళ్ళు .ఓ పక్క భారీగా కురుస్తున్న వర్షం .ఆఫీస్ నుంచి బస్స్టాండ్ కి  వెళ్ళే లోపే  కచ్చితంగా తడిసిపోతా.పోనీ ట్రైన్ కి వెల్లడమ అంటె మనకి రైళ్ళ గురించి పెద్దగ తెలియదు .  రైలుకి వేల్ల్డమని నిర్ణయం తీసుకొన్నా.

ఆ వానలో తడుస్తూ బస్సు కోసం  ఎదురు చూస్తూన్న. తడిసిన  బట్టలతో నీళ్ళు  కారుతున్న  బూట్లతో బస్సు కోసం ఎదురుచూసా. చెన్నై  మహానగరం లో ఉన్న   సగం జనభా ఈ బస్సు లోనే ఉన్నారా !!!!! అనే అంతః  గా కిక్కిరిసి బస్సు వొచ్చింది .బస్సు లో టికెట్ తీసుకోవడానికి నేను   పడిన  పాట్లు నాకు దేవుడికే తెలుసు . 

kasi temple facts

హిందు టెంపుల్స్ - వ్హత్ హప్పెండ్ తొ థెం. అన్న పుస్తకాని ఎమధ్యనె చదివాను.1990 లొ విడుదల అయ్యిన రెందు సంపుతల ఈ పుస్తకం  సీతారం గొయల్, అరున్ సౌరి, హర్ష నారయణ్ లాంతి ప్రముకులు సంకలనం చెయ్యతం ఒక విశెషం.ఈ పుస్తకం లొ 2000 మసిదులు హిందు దేవాలయలని కూల్చి కట్టిన విషయలను ఆధారలతొ సహా వెల్లడించారు.ఆయితె వారు  వెల్లడించిన విషయాలు సమగ్రం కాదని, ఇంకొ 10000కు పైన ధ్వసం చెయ్యబడిన అలయాల వివరాలు త్వరొలొ వెల్లడిస్థామని తెలిపారు.ఆ పుస్తకం లొని వివరాలు ప్రకారం అసలైన కాసి విస్వనాధుని ఆలయం గుప్తుల కాలంలొ క్రీ.శ. 490లొ నిర్మించారు. దాన్ని మొహ్మదీయులు ధ్వంసం చెసి పెద్ద మసిద్ నిర్మించారు.1777 లొ ఇప్పుడు ఉన్న దెవాలయన్ని ఆహల్య భై హూల్కర్ నిర్మించారు.మహరాజ రంజిత్ సింఘ్ 1839 లొ గూపురానికి స్వర్ణ తాపడం చెయ్యించారు. ఈనాటికి కాశి విశ్వనధుని ఆలయం వెనుక ఘ్ననవాసి మసిద్ కనిపిస్తుంది.

అలాగె మన రాజమండ్రి పెద్ద మస్సీదు లొ కూడా కొన్ని స్థంబాల పైన దసావతారాలు చెక్కి ఉన్నయిట!!!! నిజం దెవుడికే తెలియాలి.      

50 Rs- 18 Years- Landmark judgement

"అవినీతిపరులను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఉపేక్షించొద్దు. తక్కువలో తక్కువగా రూ.50 లంచం తీసుకున్నా సరే వదిలిపెట్టొద్దు'' అని సుప్రీం కోర్టు తేల్చి చెప్పింది. అవినీతిపరులకు అవినీతి నిరోధక చట్టంలో పేర్కొన్న ఆరు నెలల కనీస శిక్షను తగ్గించడం సుప్రీం కోర్టు అయినా సరే సరికాదని వ్యాఖ్యానించింది. రూ.50 లంచం తీసుకున్నందుకు ఇద్దరు గుజరాతీ అధికారులను ప్రత్యేక కోర్టు దోషిగా నిర్థారించింది. ఆరు నెలల జైలుశిక్ష విధించింది. గుజరాత్ హైకోర్టులో సవాల్ చేసినా అక్కడ కూడా అదే శిక్షను ఖరారు చేసింది. దీంతో వారు సుప్రీం కోర్టును ఆశ్రయించారు.

ఈ ఘటన జరిగి 18 ఏళ్లు అయ్యిందని, తాము ఉద్యోగాలు కూడా కోల్పోయామని, తీవ్ర ఇబ్బందులు పడుతున్నామని, శిక్షను తగ్గించాలని విజ్ఞప్తి చేశారు. దీంతో, "లంచం తీసుకున్న మొత్తం చిన్నదే కావచ్చు. ఇటువంటి ధోరణులను నిరోధించేందుకే చట్టం కనీస శిక్షను విధించింది. ఏ స్థాయిలోనూ, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అవినీతిని ఉపేక్షించరాదు'' అని జస్టిస్ బీఎస్ చౌహాన్, జస్టిస్ దీపక్ మిశ్రాలతో కూడిన ధర్మాసనం స్పష్టం చేసింది.

 గుజరాత్ రాస్త్రనికి చెందిన మునిచిపల్ ఉద్యొగులు నరెంద్ర చంపక్ లాల్, హర్జిభై దెవ్జిభై 1994 లొ గజెంద్ర జగదిష్ జెడీజ అనే వ్యక్థి నుంచి ఈ మొత్తం పుచ్చుకొన్నారు. భవ్నగర్ లొని పురపాలక సంఘ కార్యలయంలొ ఈ మొత్తం తీసుకొంటుండగా 1994 మార్చ్ 15 న వీరిని అర్రెస్ట్ చెసారు.ట్రైల్ కొర్ట్  వీరికి 6 మాసాలు ఖైదు విధించింది.

ఊరికో బెల్టుషాపు..

మద్యం షాపులపై ఏసీబీ దాడులు అధికం కావడంతో రెండు నెలలుగా లెసైన్సు ఉన్న షాపుల్లో ఎమ్మార్పీకే విక్రయిస్తున్నారు. ఇలాగైతే లాభాలు రావడం లేదని గ్రహించిన వ్యాపారులు బెల్టుషాపుల్లో మద్యం విక్రయాలను పెంచారు. ఎక్సైజ్ అధికారుల లెక్కల ప్రకారం పదివేలకు పైగా బెల్టుషాపుల ద్వారా మద్యం విక్రయాలు జరుగుతున్నాయి. మద్యం షాపుల్లో కన్నా బెల్టుషాపుల్లోనే అధికంగా విక్రయాలు జరుగుతున్నాయి. ఎమ్మార్పీ కన్నా ఇక్కడ ఐదు రూపాయలు అదనంగా క్వార్టర్ బాటిల్‌కు వసూలు చేస్తున్నారు. రాష్ట్రం లోని అన్ని పంచాయతీల్లోను ఒకటి, రెండు చొప్పున బెల్టుషాపులున్నాయి. పట్టణ ప్రాంతాల్లో ప్రతి సెంటర్‌కు రెండేసి చొప్పున ఏర్పాటు చేశారు. దీంతో వ్యాపారులు ప్రాంతాలవారీగా బెల్టుషాపులను విభజించుకుని వ్యాపారం నిర్వహిస్తున్నారు.

పట్టించుకోని పోలీసులు..
గత నెలలో  అందరు డీఎస్పీలు బెల్టుషాపులను మూసివేయాలని హుకుం జారీ చేశారు. దీంతో పట్టణ ప్రాంతాలతో పాటు గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోని బెల్టుషాపులు పది రోజుల పాటు మూతపడ్డాయి. మే నెల ప్రారంభం నుంచి మళ్లీ తెరుచుకున్నాయి. ప్రారంభంలో ఉన్న పోలీసుల హడావుడి రానురాను తగ్గిపోవడం పట్ల పలు అనుమానాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. పోలీసులు తలుచుకుంటే ఏమైనా చేయగలరని ప్రజలు అనుకుంటున్న సమయంలోనే మళ్లీ బెల్టుషాపులు తెరుచుకోవడంతో అవాక్కవడం ప్రజల వంతయింది. మద్యం సిండికేట్లుగా వ్యవహరించే కొందరు వ్యక్తులు పోలీసులపై ఒత్తిడి తీసుకువచ్చి బెల్టుషాపులను మళ్లీ నడుపుతున్నారనే వాదన లేకపోలేదు. గత నెల 27న గిలకలదిండిలో ప్రజాపథం జరిగిన సమయంలో అక్కడ బెల్టుషాపు కారణంగా తాము పడుతున్న ఇబ్బందులపై మహిళలు అధికారులకు, ప్రజాప్రతినిధులకు విన్నవించుకున్నారు. పోలీసులే ఈ బెల్టుషాపుపై దాడిచేసి మూయించివేశారు. పట్టుమని పది రోజులు కాకుండానే మళ్లీ ఈ బెల్టుషాపులో మద్యం విక్రయాలు యథావిధిగా జరగడం విశేషం. కాలేఖాన్‌పేట వద్ద రెండు బెల్టుషాపులున్నాయి. ఓ బెల్టు షాపు పక్కనే ప్రయాణికుల విశ్రాంతికోసం కట్టిన షెడ్డు తాగుబోతులకు డెన్‌గా మారింది. రాత్రి ఏడు గంటలకల్లా ఈ షెడ్డు మందుబాబులతో నిండిపోతోంది.

అధిక ధరలకు విక్రయాలు...
మంగినపూడి బీచ్‌లో పర్యాటక శాఖ ఏర్పాటుచేసిన షాపులో అధిక ధరలకు మద్యం విక్రయిస్తున్నా పట్టించుకునేవారే లేకుండా పోయారు. అన్ని షాపుల్లో ఎమ్మార్పీకే విక్రయాలు జరుగుతున్నా బీచ్‌లోని మద్యం షాపులో అధిక ధరలకు విక్రయిస్తున్నారు. ఎన్నిసార్లు ఫిర్యాదు చేసినా ఎక్సైజ్ అధికారులు ఆవైపు చూసిన దాఖ లాలే లేవు. పోలీసులు, వ్యాపారులు కుమ్మక్కై బెల్టుషాపులను జోరుగా నడుపుతున్నారనే విమర్శలు ప్రజలనుంచి వ్యక్తమవుతున్నాయి.

C.Y. Chintamani

"తెలుగు వాడి ఖ్యాతి ప్రపంచానికి తెలిసిన తరువాతే తెలుగు వారికీ తెలుస్తుంది " .ప్రపంచ వ్యాప్తంగా కీర్తి ఆర్జించిన ఎందరూ మహానుబావులు ఇక్కడ నిరా దరణ కు గురి ఆతున్నారు                                                                                                                                                                                     ‘‘అవును... నా దృష్టిలో మీ విధానాలు స్వాతంత్య్రోద్యమానికి హానిచేసేవిగా ఉన్నాయి. సవరించుకోమని సంపాదకీయం ద్వారా కోరాను. నేను చేసింది తప్పని మీరు అనుకుంటే... ‘లీడర్’ పత్రికకు ఈ క్షణమే రాజీనామా చేస్తాను’’ అంటూ వెంటనే రాజీనామా లేఖను లీడర్ పత్రిక వ్యవస్థాపకులు మోతీలాల్ నెహ్రూకు నిబ్బరంగా అందజేసిన ధీశాలి సీవై చింతామణి. జర్నలిజం పట్ల చింతామణికున్న నిబద్ధతను చూసి అబ్బురపడ్డ మోతీలాల్, ఆయన సమర్పించిన రాజీనామాను తిరస్కరించారు. 1880 ఏప్రిల్ 10న విజయనగరంలోని పండిత కుటుంబంలో జన్మించిన చిర్రావూరి యజ్ఞేశ్వర చింతామణి, చిన్నప్పుడే తండ్రి మరణించడంతో మెట్రిక్యులేషన్‌కు మించి చదవకపోయినా ఆంగ్లభాషలో మంచి పట్టును సాధించి వర్తమాన రాజకీయాలపై ఆంగ్ల పత్రికలకు వ్యాసాలు రాసేవారు. 18 ఏళ్ల పిన్న వయసులోనే ‘వైజాగ్ స్పెక్టేటర్’ పత్రికకు సంపాదకత్వం వహించారు. ది హిందూ, మద్రాస్ స్టాండర్డ్ వంటి పత్రికల్లో కొన్నాళ్లు పనిచేశారు. మోతీలాల్ నెహ్రూ, మదన్‌మోహన్ మాలవ్యా వ్యవస్థాపకులుగా ప్రారంభమైన ‘లీడర్’ పత్రికకు దశాబ్దాల పాటు సంపాదకత్వం వహించి భారతీయులనే గాక, బ్రిటిష్ పాలకులనూ మంత్రముగ్దులనుగావించారు. ‘‘చింతామణి సంపాదకీయాలు స్వాతంత్య్ర సమరయోధులను ఉత్తేజపరుస్తున్నాయి. ఆయన సూచనలు నాకెంతో ఉపకరిస్తున్నాయి’’ అని గాంధీతో ప్రశంసలందుకోవడం చింతామణికే సాధ్యమయింది. లీడర్ సంపాదకీయాలను బ్రిటిష్ అధికారులు కూడా శ్రద్ధగా చదివేవారు. మంచి ఆంగ్ల పదాలను వాడీవేడిగా తన సంపాదకీయాల్లో సందర్భోచితంగానూ, సమతూకంగానూ రంగరించి వాడేవారు. చింతామణి పత్రికా సంపాదకులే కాక, మంచి వక్త కూడా. తాను చెప్పదలచిన అంశాన్ని శ్రోతల హృదయాలకు హత్తుకునేలా స్పష్టంగా చెప్పడం ఆయన ప్రత్యేకత. ఆ కాలంలో అలహాబాద్‌లో జరిగిన అన్ని సాహిత్య, సాంస్కృతిక సభల్లో చింతామణి పేరు ప్రముఖంగా కనిపించేదన్నది ఇప్పటికీ గుర్తుచేసుకునే వారు ఉన్నారు. సభల్లో వితంతు వివాహాలను ప్రోత్సహించి, అంటరానితనం, మూఢనమ్మకాలను తీవ్రంగా విమర్శించేవారు. ఉపన్యాసాలకే పరిమితం కాక, వితంతువైన కృష్ణవేణిని చింతామణి వివాహం చేసుకుని ఆదర్శప్రాయంగా నిలిచారు. ఉమ్మడి మదరాసు రాష్ట్రంలో 15 సంవత్సరాల పాటు శాసనమండలి సభ్యులుగా పనిచేశారు. ఆనాటి యునెటైడ్ ప్రావిన్సెస్‌కు విద్యా మంత్రిగా కొంత కాలం కొనసాగారు. లండన్‌లో జరిగిన మొదటి రౌండ్‌టేబుల్ సమావేశాలకు చింతామణి ప్రతినిధిగా హాజరయ్యారు. ఆయన ప్రతిభకు మెచ్చిన బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ‘సర్’ బిరుదుతో సత్కరించింది. బెనారస్ హిందూ యూనివర్సిటీ వీరికి గౌరవ డాక్టరేట్ బహుకరించింది. లీడర్ పత్రిక ద్వారా యావత్ భారతావనిలో గొప్ప సంపాదకుడుగా పేరు ప్రఖ్యాతులు గడించి ‘పోప్ ఆఫ్ ఇండియన్ జర్నలిజం’గా వేనోళ్ల కీర్తినొందిన సీవై చింతామణి 1941 జూలై 1న తుదిశ్వాస విడిచారు. మనం మరచిపోయిన చింతామణి ని ఉత్తర ప్రదేశ్ గురవించింది. ఆ రాస్తాం లోని అల్లహాబాద్ నగరం లో చింతామణి కాలనీ ,చింతామణి రోడ్ అని అయన జ్ఞాపకార్ధం నేలకోల్పారు. మన జర్నలిస్ట్ సంఘాలు ఇప్పటికైనా అయన వర్ధంతి, జయంతి కార్యక్రమాలు చేపడితే ముదావహం.  Previous Next

Archives May 2012 Apr 2012 Mar 2012 Feb 2012 Jan 2012 Dec 2011